Συνομήλικη με την Πόπη Τσαπανίδου

Συνομήλικη με την Πόπη Τσαπανίδου

Το δεύτερο καλοκαίρι της ανεργίας μου αποδείχτηκε ιδιαιτέρα καυτό, όχι  μόνο λόγω θερμοκρασίας , αλλά και λόγω νεύρων. Ανέκαθεν υπήρξα νευρική και αγχώδης  ακόμα και το περπάτημα μου ήταν  βιαστικό και με νεύρο, κανένας δεν μπορούσε να βαδίσει δίπλα μου και να μην έχει την εντύπωση πως κάπου άρπαξε φωτιά και τρέχαμε να τη σβήσουμε , ή  στη χειρότερη περίπτωση πως κάποιος μας είχε κηρύξει πόλεμο, οπότε τρέχαμε για τη ζωή μας. Μετά από αρκετές εβδομάδες που το κινητό μ ου παρέμενε βουβό, είχα επιτέλους δεχτεί ένα τηλεφώνημα που αφορούσε μια δουλειά. Το γεγονός που θεώρησα αξιοπερίεργα ευοίωνο, ήταν πως ο κύριος από τον οποίο δέχτηκα το εν λόγω τηλεφώνημα  ήταν ο ίδιος για τον οποίο είχα δώσει συνέντευξη για μια επικείμενη δουλειά πριν από δυο μήνες, άλλα τελικά δεν με είχε χρειαστεί την τελευταία στιγμή. Η θέση για την οποία με σκέφτηκε και με κάλεσε, όπως μου εξήγησε, αφορούσε ένα φίλο του, του είχα κάνει , είπε πολύ καλή εντύπωση  κ’ έτσι φτάσαμε ως εδώ! Την ημέρα που ορίσαμε λοιπόν για τη συνέντευξη  η θερμοκρασία ήταν στους 38 υπό σκιάν. Α ντε τώρα φτιάξε μαλλιά με τέτοια θερμοκρασία. Όχι μόνο μαλλιά, αλλά και νύχια  πολύ βασικό στοιχείο σε μια γυναίκα  καθώς  στις κινήσεις των χεριών παίζουν σημαντικό ρόλο όπως εντυπώνονται στον συνομιλητή. Έχουμε και λέμε, λοιπόν, μαλλιά , νύχια, τέλεια. Ντύσιμο, πρωινό επαγγελματικό, στιλάτο και όσο δυνατόν πιο δροσερό γινόταν χωρίς ντεκολτέ και πλάτη έξω. Μια ελαφριά κρέμα μαυρίσματος για να καλύψει την ασπρίλα της έλλειψης διακοπών και να επιφέρει μια  ξένοιαστη ισορροπία στο σύνολο , τσάντα πρωινή σε ουδέτερη απόχρωση, μοναδικό κόσμημα το ρολόι  στο χέρι, το γνωστό βιογραφικό ντυμένο σε διαφάνεια υπό μάλης   και φύγαμε. Το σπίτι μου είναι στην ανατολική μεριά της πόλης και με τη δυτική πλευρά, ομολογώ πως δεν έχω καλές σχέσεις. Πιστεύω πως αν κάποιος θέλει να με τιμωρήσει … Συνέχεια