οι ώρες της σιωπής

Οι ώρες της σιωπής

cf89cf81ceb5cf82

Πώς πίστεψα ότι θα ανέτειλα τον ήλιο για σένα μέσ’  τη νύχτα;

Δούλεψα τόσο σκληρά να σ’ αναστήσω

Κι εσύ μου χάρισες μια χούφτα μόνο σιωπή.

Βαρύ και δύσοσμο το ψέμα σου σταλάζει εντός μου.

Βρύα γεννά και τα θηλάζει στα σκοτεινά.

Κι εγώ ακόμα σωπαίνω.

Για σένα που δεν νοιάζεσαι.

Για σένα που βαφτίζεις την αλήθεια συνθήκη και την προσκυνάς.

Για σένα που αψήφιστα αλλάζεις πρόσωπα και όλα με κόβουν σαν γυαλί.

Αλυχτούν μάταια οι φωνές.

Αδέσποτες μαραίνονται οι λέξεις.

Άλλο τι έμεινε άλλο να  πω, που δεν το βλέπεις;

Τί να ζητήσω που δεν μου χρωστάς;

Συνήθισα τις ώρες της σιωπής σου.

Συνήθισαν κι εκείνες στη λησμονιά.

Άλλο μην πεις. Μην ανασαίνεις τη σιωπή μου.

Στις τρύπιες λέξεις σου δεν θα ξοδευτώ. .

Τις ώρες της σιωπής μου, εσύ να μην πληγώνεις.

Τις ώρες της σιωπής μου, δεν επιτρέπω στη σιωπή σου να μιλά.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s