τρέξε

Τρέξε

5cf53c4974a8f57ab960d9e982f51ee3

 

Τρέξε. Γρήγορα, πιο γρήγορα. Άνοιξε κι άλλο το βήμα σου. Εμπόδιο στα δεξιά και διερχόμενο ποδήλατο από αριστερά σου. Κόκκινο  φανάρι. Σταμάτα. Ξεκίνα, πιο γρήγορα ακόμα.

Έχεις κερδίσει τέσσερα λεπτά ως τώρα, προσπάθησε να τα κάνεις έξι. Βιάσου.

Ίδρωσες. Θα αλλάξεις ρούχα στο γραφείο. Θα φορέσεις τη στολή σου και κάτω από το λαχανιασμένο σου χαμόγελο θα κρύψεις ότι σε πονά. Θα καταπιείς όλες τις εικόνες, όλες τις σκέψεις που σου χάραξαν το βλέμμα.

Γυναίκα μπροστά σου στη μέση του πεζοδρομίου. Προσπέρασε την, γρήγορα. Πώς αλλιώς θα βγεις νικήτρια στη μάχη με το χρόνο;

Σκόνταψες, αλλά δεν πειράζει. Είσαι και πάλι πρώτη στη σειρά κι αυτό είναι που μετρά.

Δεν έχεις περιθώρια, ο χρόνος σε καβαλικεύει, πιέζει το στήθος σου τις νύχτες  και συ αισθάνεσαι το βάρος του σαν μια τεράστια λεύκα, που σπρώχνει τις σταχτιές της  ρίζες με μανία στα πλευρά σου. Να χωθεί, να τρυπώσει μέσα στην καρδιά σου. Να την τρυπήσει άραγε ζητά, ή να την κατακτήσει;

Δεν έχεις χρόνο για καινούριες τρύπες, δεν έχεις χώρο. Άγκυρες έγιναν τα όνειρα σου, κουρελιασμένα πτώματα στον αχανή βυθό της λογικής. Θυσίασες βλέπεις, για να μην θυσιαστείς. Κρατάς τα χείλη σφαλιστά και ορθάνοικτα τα μάτια, λεπτό μη χάσεις, μυρωδιά, ανάσα, μελωδία.

Πόσα λεπτά του ξέκλεψες νομίζεις; Δέκα δικά σου, είναι για εκείνον μια αχτίδα ήλιου, που χαϊδεύει τα μαλλιά ενός μωρού. Μια ματιά στα αστέρια. Ο ψίθυρος μιας σταγόνας βροχής.

Ένας στεναγμός, όμοιος με  αυτόν που σε λυγίζει τώρα, καθώς τα πόδια σου βαραίνουν. Σταματάς στη μέση του πάρκου. Όλα είναι ήσυχα κάτω από το πρωινό φως. Στάσιμα θαρρείς, όπως ποτέ δεν τα ξανάδες. Γεννήθηκαν κάτω από το βλέμμα σου, για να ζήσουν μόνο όσο κρατά η φευγαλέα σου ματιά.

Είναι που δεν αντέχουν ούτε εκείνα το βάρος σου. Σιωπούν και περιμένουν καρτερικά να ματώσουν από το βόλι της αδιαφορίας σου.

Κι εσύ θα συνεχίσεις να τρέχεις, κατατρεγμένη από το φόβο του χρόνου που άσκοπα ξοδεύεται γύρω σου. Θα τρέχεις, ώσπου τα χνάρια σου να σβηστούν από τον άνεμο. Θα τρέχεις, γιατί είναι αυτή η μόνη επιλογή σου, να κρυφτείς μακριά από το σημάδι του, που σε ορίζει.

Θα τρέχεις κι άλλο, όσο μπορείς κι όσο στα μαλλιά σου θα βασιλεύουν οι λάμψεις του φεγγαριού, θα κλέβεις κι άλλα λεπτά, θα  κλέβεις κι άλλο χρόνο, όσο οι νύχτες περνούν από μέσα σου…..

Tρέξε να ξεφύγεις!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s