Το δέντρο που μεγαλώνει στην πλάτη μου

Το δέντρο που μεγαλώνει στην πλάτη μου

to dentro stin plati mou

Έχω μια τρύπα στην καρδιά  κι ένα δέντρο που μεγαλώνει στην πλάτη μου.

Τις νύχτες  με αέρα, το δέντρο κρυώνει και μαζεύει  τις ρίζες του μακριά από την καρδιά μου.

Τρυπώνει κάτω από τα πλευρά μου, για να φωλιάσει μακριά από το κρύο που κάνει στο μέρος της καρδιάς.

Ο φόβος του με πονά.

Ποτίζει το δωμάτιο  και ο αέρας που φυσά μανιασμένα, ταξιδεύει τη μυρωδιά του πάνω στα έπιπλα.

Γίνεται υλη, σκόνη που αγκαλιάζεται σφιχτά   με τον δικό μου πόνο μου και φιλιώνουν ανταμωμένοι  πάνω στην καρυδένια  ντουλάπα.

Τα ίχνη τους  αφήνουν ένα κίτρινο  φως στις κουρτίνες, όμοιο με αυτό των αστεριών, την ώρα που πεθαίνουν.

Τα πλευρά μου αλλάζουν θέση κι  ο πόνος με μαστιγώνει.

Το δέντρο  υποφέρει και κλαίει πράσινα δάκρυα.

Τα φύλλα του, που πέφτουν ένα-ένα στο λευκό σεντόνι, ζωγραφίζουν ένα σύννεφο.

Θα έρθει μια νύχτα, που ο αέρας πια, δεν θα φυσά.

Τότε το δέντρο μου θα με στοιχειώσει, όπως το στοίχειωσα  εγώ, σαν άνεμος, για πάντα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s