ΕΝΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΟΥ ΧΟΡΕΥΕ ΣΥΡΤΑΚΙ

Ένας άγγελος που χόρευε συρτάκι

Έφυγες μια μέρα με βροχή και τα  χαμόγελα πάγωσαν στα πρόσωπα μας.

Μια πηχτή θλίψη, μολυβένια σαν τα σύννεφα, καρφώθηκε στο μέρος της καρδιάς μας.

Τα δάκρυα μας, μπερδεμένα με τις σταγόνες εκείνης της ανελέητης βροχής,  που μύριζε λιβάνι, σημάδεψαν για πάντα τα μάτια μας.

Κι ήταν αργά για να σε φωνάξουμε πίσω. Πολύ αργά για να ακούσεις τον ήχο της συντριβής μας.

Απρόσμενα πρώιμο το φευγιό σου, μας άφησε μισούς.

Που ταξιδεύει η ψυχή σου τώρα;

Που να γυρέψουμε να σε βρούμε;

Στα σημάδια που άφησες πίσω σου, ψάχνουμε τώρα τη μορφή σου.

Οι λέξεις παίρνουν το σχήμα σου και μας χαμογελούν.

Ξεγελούν τον πόνο και συντροφεύουν τη μοναξιά μας.

Τα γράμματα σου γίνονται οι χάρτες μας, που αναδιπλώνουν τη δική σου ιστορία.

Τα ίχνη σου Αντωνία, φτερούγες ενός αγγέλου που καθρεφτίζουν τη σκιά σου.

Χαρτιά ξεθωριασμένα από χρόνια και από δάκρυα και ένα ποίημα της νιότης σου,

απαλό φιλί στα διψασμένα χείλη.

Χέρια απαλά που αγκαλιάζουν  τις νύχτες τα όνειρα μας και πάντα εσύ, σαν άγγελος ντυμένη στη μέση, να χορεύεις.

antonia

ANTONIA

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s