Uncategorized

Μια ευχη για τη Μαρια

Γνωρίζω τη Μαρία από τότε που πήγαινε στο νηπιαγωγείο.

Ήταν ένα κοριτσάκι με κατάσγουρα μαλλιά που αντιστέκονταν στην μανία κάθε βούρτσας που επιχειρούσε να τα καλλωπίσει.

Στρογγυλοπρόσωπη, με λευκή επιδερμίδα και δυο μάτια που φώναζαν τις εντολές και τις επιθυμίες της, δίχως ποτέ να χρειαστεί να τις αρθρώσει.

Την είδα ντυμένη νύφη μέσα στο Σεπτέμβρη.

Πως μας προσπερνά έτσι ο χρόνος, σκέφτηκα, γερνάμε, τα παιδιά μας μεγάλωσαν τόσο, ώστε  ετοιμάζονται να κάνουν πια τα δικά τους παιδιά.

Όπως αυτό το πλασματάκι που μοιάζει ίδιο με εκείνο το αμήχανο κορίτσι του δημοτικού που θυμάμαι,  που είχε μόνιμα τα μακριά της μαλλιά πλεγμένα κοτσίδες, ή αργότερα, η ίδια  μικρή δεσποινίδα στο λύκειο, με τα μπλε της τζίν και τα άχαρα αθλητικά παπούτσια που  έσερνε με ανία, είναι αυτή η πανέμορφη νυφούλα που καμάρωνα συγκινημένη, ρουφώντας τα δάκρυα μου.

Κατέβαινε τη σκάλα και το χαμόγελο της, αυτό που κρεμόταν  όχι στα χείλη της ,μα στις κόρες των ματιών της, ήταν ικανό να φωτίσει ολόκληρο το χωριό, που ζαλισμένο την παρακολουθούσε καθώς εκείνη, μεγαλόπρεπη και εξώκοσμα όμορφη, όμοια με την  αρχοντοπούλα των παιδικών της παραμυθιών, άνοιγε δρόμο με την στολισμένη από πέρλες ουρά της να σέρνεται πάνω στα πεσμένα φύλλα,  για να φτάσει σε εκείνον.

Στο αγόρι που εμπιστεύτηκε τη ζωή της, στον νεαρό πρίγκιπα της αμέριμνης νιότης της, στον άντρα που την αγαπούσε από τότε που εκείνη περιφερόταν άσκοπα  με τα μονότονα βήματα της, στο αιώνιο παιδί που έκρυβε μέσα του, μόνο για τα δικά της μάτια.

Κι είναι στ’ αλήθεια όμορφο θέαμα, να αντικρίζεις μέσα στις σκοτεινές αυτές μέρες που μας ξημερώνουν, την ματιά δυο ανθρώπων που αγαπήθηκαν  με τόση ένταση.

Να ζεις μέσα από τον άλλον, να γεννιέσαι με το κουράγιο του, να λαχταράς την οικειότητα της φωνής του, να ολοκληρώνεσαι μέσα στην δική του αποδοχή, να κοιμάσαι με την επίγνωση της ασφάλειας που κρύβεται στα χέρια του, χρόνια τώρα και για τα χρόνια που θα έρθουν μετά.

Όλα αυτά, μας έδειξες  Μαρία, με τον μοναδικό τρόπο που έγνεφαν τα λαμπερά σου μάτια.

Με την απλότητα μιας κίνησης, με τη φυσικότητα μιας αγκαλιάς, με την θέρμη του φιλιού σου στην είσοδο της εκκλησίας.

Η ευχή που μου ζήτησες να κάνω, είναι απλή.

Να είσαι ο χάρτης και η πυξίδα του μαζί, για το ταξίδι σας αυτό, τα μοναδικά απαραίτητα  χρηστικά σας  αντικείμενα.

Να είσαι η ζάχαρη στον καφέ του, να είναι το μέλι στο ψωμί σου.

Να είναι όλα τα αγαπημένα σου πράγματα στο τελείωμα μιας δύσκολης μέρας.

Να είσαι η ασπιρίνη του, να είναι το νερό σου.

Να είσαι η  γη να είναι ο αέρας, να είναι φόβος, να είσαι εσύ η ελπίδα του.

Να αγαπιέστε, κάθε μέρα όλο και πιο πολύ, και η αγάπη αυτή να σας δένει ,όπως δένονται οι συνωμότες, που τους ενώνει ένα κοινό μυστικό, μια μηχανορραφία, που απορροφά την ενέργεια των σκέψεων  τους.

Στις βροχερές του μέρες να είσαι η ομπρέλα του, στα δειλινά της πλήξης σου να είναι η διασκέδαση σου.

Στους εφιάλτες σου να είναι το τρυφερό χάδι στο ιδρωμένο σου μέτωπο,  το δροσερό νερό στο κομοδίνο.

Τις ώρες της ανασφάλειας του να είσαι εσύ η σιγουριά του, το δυνατό χέρι που θα τον επαναφέρει  ξανά στην σταθερότητα της μορφής σου.

Και να θυμάσαι, πως αν κάποιες φορές η ζωή επιλέγει να δείχνει  το σκληρό της πρόσωπο, αντίδοτο θα βρίσκετε  πάντα στην οικειότητα της αγκαλιάς σας.

Ευτυχισμένος είναι αυτός που έχει την επιλογή να μοιραστεί τον πόνο του,  μοιρασμένος ο  πόνος, είναι μισός.

Μα πάνω απ’ όλα, πάντα γελαστά να αντικρίζονται  τα μάτια σας.

Τα χείλη πολλές φορές χαμογελούν κατά συνθήκη, από ευγένεια, ή από συνήθεια.

Τα μάτια σας μονάχα  να εμπιστεύεστε, όταν αυτά γελούν, τότε είναι γεμάτη από συναισθήματα  η καρδιά.

Να ζήσετε ευτυχισμένοι Μαρία μου.

Image

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s