Latest Entries
Σκότωσέ τον!

Σκότωσέ τον!

Έλα λοιπόν, ας τελειώνουμε με τούτη τη φάρσα. Τι με κοιτάς; Πίεσε τη σκανδάλη. Σκότωσε τον εαυτό σου. Ακόμη μια φορά. Είχες πει πως θα ήταν η τελευταία, όμως λάθεψες. Άλλωστε, η συνήθεια σου έγινε δέρμα πια. Δε νιώθεις. Σκοτώνεις σε μικρές δόσεις. Κάθε μέρα κι από λίγο. Όπως χτες. Όπως παλιά, όπως θα κάνεις … Συνέχεια

Το κορίτσι απέναντι

Το κορίτσι απέναντι

  Προσπαθώ  μέρες να γράψω ένα ποίημα για το κορίτσι απέναντι. Το παρατηρώ που κάθεται τις νύχτες στο πιάνο. Τα δάχτυλά του είναι αέρινα. Τα πλήκτρα λιώνουν στο άγγιγμά του. Στη σιωπή της νύχτας οι ξεστρατισμένες νότες σκοντάφτουν σε όνειρα κουμπωμένα. Σε ανήλιαγα χαμόγελα σκάνε διθυραμβικά, προτού ουρλιάξουν «ησυχία» οι γείτονες. Γάτες και σκύλοι, πουλιά … Συνέχεια

Να έρχεσαι συχνά τα βράδια

Να έρχεσαι συχνά τα βράδια

Θέλω να έρχεσαι συχνά τα βράδια. Τα καλοκαίρια με πνίγουν. Να περνάς για μια καλησπέρα. Να έρχεσαι να με βλέπεις. Θα με βρίσκεις καθισμένη στην ίδια καρέκλα, σαν φιγούρα από εικόνισμα βγαλμένη· ασάλευτη. Εκεί θα σε περιμένω, έτσι, σιωπηλή και παγωμένη. Προτού περάσεις το κατώφλι να κρεμάς τη σκιά σου στην αυλή, πλάι στο γεράνι. … Συνέχεια

Flores para los muertos

Flores para los muertos

Πάσχα τριγύρω. Άρωμα πασχαλιάς  κρεμασμένο στη βεράντα. Ο κόσμος παραμορφωμένος. Πρόσωπα μάσκες, επιτηδευμένες γκριμάτσες στάζουν χαμόγελα στυφά σε κούφια βήματα. Κανείς δεν την ακούει. Κανείς δεν την βλέπει. Προσπερνά την άνοιξη φαλτσάροντας νότες και ρίμες. Με χέρια καψαλισμένα από τα ξένα βάρη, ρίχνεται σε ένα ξέφρενο χορό μετέωρων στροβιλισμών ανάμεσα στο σήμερα και στο χτες. … Συνέχεια

Τίποτα! Μη φέρεις τίποτα το 2019!

Μη μου φέρεις τίποτα το 2019!

Τίποτα. Τίποτα δεν θέλω να μου φέρει το 2019. Το 2018 μου στέρησε ανθρώπους. Μου έκλεψε αγκαλιές. Στιγμές. Άνοιξε διάπλατα τις τεράστιες, κατάμαυρες δαγκάνες του και με φυλάκισε εκεί. Μ’ έχτισε στον πόνο. Με πήρε από το χέρι και με ξενάγησε σε χαώδη σοκάκια, όπου τυφλοί άνθρωποι μαχαίρωναν πισώπλατα την πίστη. Την αλήθεια. Ξεγύμνωσε τα … Συνέχεια

Κούφιοι άνθρωποι reloaded

Κούφιοι άνθρωποι reloaded

  Όχι σου είπα! Δεν θα σε ακολουθήσω! Άδικα μην με περιμένεις. Εκεί που φτύνω, δεν εκπαιδεύτηκα να γλύφω. Προσευχές δεν έμαθα να μουρμουρίζω για κανέναν.                                                                                                                                                    Γιατί πολύ απλά, καμία τους δεν θα έφτανε να εξευμενίσει τη μπόχα των κούφιων ανθρώπων. Όμως εκείνοι μοιάζουν πάντοτε ψηλοί. Σχεδόν σαν γίγαντες. Κι όπως απλώνουν με θράσος τη … Συνέχεια

Παγιδεύοντας μιαν άνοιξη

Παγιδεύοντας μιαν άνοιξη

Είναι η άνοιξη, λες. Αυτή φταίει. Σε τυραννούν οι νύχτες της. Ο κόσμος μικραίνει γύρω σου, σε πνίγει, όμως το άρωμα από το γιασεμί που σκαρφαλώνει ύπουλα στο παράθυρο σου, σε λυτρώνει. Ποιος μπορεί να κοιμηθεί την άνοιξη; Εσύ πάντως, αδυνατείς. Κάθε φορά που γέρνεις το κεφάλι σου στο μαξιλάρι, οι σκέψεις ανοίγουν πανιά για … Συνέχεια